سید جواد ورعی - «اربعین حسینی» و رسوایی «جریان تکفیری» 
 
 
          شنبه 27 مرداد 1397
  زندگينامه

    مقالات

    تاليفات

    دروس

    نگارخانه

    سخنراني

    فعاليت هاي فرهنگي

    همایش ها و سمینارها

    نقدها و پاسخ ها

    خبرها و گزارش ها

 
«اربعین حسینی» و رسوایی «جریان تکفیری»
سخنراني

 

                                         چکیده یک سخنرانی در روز اربعین ـ تهران

                                                         بسم الله الرحمن الرحیم

   

    یا ایها الذین آمنوا اذا ضربتم فی سبیل الله فتبینوا و لا تقولوا لمن القی الیکم السّلام، لست مؤمناً(نساء، ۹۴)

   خدای متعال در این آیه مؤمنان را مخاطب قرار داده و به آنان دستور می دهد که در میدان جنگ و جهاد تحقیق کنید و کسی را که می گوید: اسلام آورده، به بی ایمانی متهم نکنید. در صدر اسلام برخی از مسلمانان به طمع غنیمت، مشرکانی را که می گفتند: ما مسلمان شده ایم، به دروغگویی متهم کرده و به قتل می رساندند تا اموالشان را به غنیمت ببرند. قرآن به آنان هشدار می دهد که به خاطر مال دنیا نباید دیگران را به دروغگویی متهم کنید. شما وظیفه دارید در باره آنان تحقیق کنید و به صدق و کذب گفته هایشان دست پیدا کنید. حق ندارید بدون تحقیق آنان را به کفر متهم کرده، به قتل برسانید.

   این منطق قرآن است که مسلمانان حق ندارند ادعای مشرکان را مبنی بر اسلام آوردن، بدون تحقیق رد کنند. شما این منطق را با رفتار و کردار جریانات تکفیری در طول تاریخ بشر مقایسه کنید و ببینید فاصله از کجاست تا به کجا!

   جریان تکفیر قبل از اسلام در میان یهود و نصاری هم سابقه دارد. یهودیان آنان را که به مسیح ایمان آورده بودند، به کفر متهم می کردند. مسیحیان هم کسانی را که بر خلاف آموزه های کتاب مقدسِ تحریف شده، سخنی بر زبان می راندند، به کفر و ارتداد متهم می کردند. محکمه های تفتیش عقاید برپا کرده و دانشمندان را تکفیر کرده و به قتل می رساندند. دانشمند معروف، گالیله را به خاطر کشفی که کرده بود و معتقد بود که خورشید ثابت است و زمین متحرک، صرفاً به خاطر آن که گفته ای بر خلاف باورهای رایج ارباب کلیسا بر زبان رانده بود، به ارتداد متهم کرده و به قتل رساندند.



 

   یکی از علل و عوامل انزوای دین در دنیای غرب همین رفتار ارباب کلیساست. دینی که در برابر علم و دانش بایستد و دانشمندان را منکوب و سرکوب نماید، جاذبه ای برای مردم ندارد. مردم چنین دین بر خلافِ فطرتی را کنار می گذارند.

   متأسفانه جریان تکفیر در تاریخ اسلام هم با ظهور خوارج در زمان امیر مؤمنان علی(ع) پدید آمد که مشخصه اصلی شان، «جهل و نادانی» و «فقدان معرفت و بینش»، همراه با «تعصب و تصلب» و «خشونت و بی رحمی» بود. جماعتی که علی(ع) را به جرم ناکرده متهم به کفر کرده و اصرار داشتند که توبه کند! گروهی که زن بارداری را به جرم برائت نجستن شوهرش از علی(ع) شکم دریده و مادر و فرزند را یکجا کشتند، ولی خرمای شبهه ناکی را از دهان خارج کرده و به دور انداختند!

   در نادانی شان همین بس که ابزاری در دست سیاست بازان اموی شدند تا اهداف آنان را پیش ببرند.

   متأسفانه اشعری مسلکان در تاریخ اهل سنت و اخباریان در تاریخ تشیع نیز با حربه تکفیر به جان پیروان مذاهب دیگر اسلامی افتاده و چهره ای غیر منطقی و غیر عقلانی از اسلام به جهانیان ارائه کردند. گفتند عقل قدرت درک حسن و قبح اعمال و اشیاء را ندارد، درک عقلانی اعتبار ندارد، باید فقط به ظاهر روایات جمود ورزید و عمل کرد!

  امروز هم جماعتی از تبار خوارج هم کیشان خود را به جرم اعتقاد به «شفاعت»، «توسل» و مانند آن به شرک و کفر متهم کرده و قتل و جنایت می کنند. با رفتار وحشیانه خود اسلام و مسلمانی را بی آبرو می کنند. از پیروان کسی که ضررویات و بدیهیاتی مثل «ساکن بودن خورشید و متحرک بودن زمین» را پس از قرن ها اثباتش از سوی دانشمندان انکار کرده و دیگران را به خاطر آن مرتد می داند که باید توبه کرده یا کشته شوند، بیش از این انتظاری نیست.

   اشعری ها وقتی به قدرت رسیدند، به قلع و قمع مخالفان عقاید خود دست زدند. به همین دلیل است که جریان جمود و تحجر و تکفیر نباید به قدرت سیاسی دست پیدا کنند. این جریان فاقد شرایط لازم برای دستیابی به قدرت است. همین مقدار که امروزه در کشورهای اسلامی به قدرت، پول و اسلحه دست یافته اند، جز جنایت و کشتار کاری نکرده اند. تصور کنید این جماعت که امروزه بلای دنیای اسلام شده، بتواند در منطقه حساس خاورمیانه، عراق و شام قدرتی سیاسی هم به دست آورد، در آن صورت چه اتفاقی خواهد افتاد؟!

  آنچه در کربلا رخ داد، محصول جهالت و نادانی همین جماعت بود. عمر سعد جماعتی را می تواند با شعار «یا خیل الله ارکبی و بالجنّه ابشریْ یعنی ای لشکریان خدا! سوار بر مرکبها شوید که بهشت بر شما بشارت باد.» روانه میدان جنگ با حسین بن علی(ع) کند و فرزند رسول خدا را با لب تشنه به شهادت برساند، و آن همه جنایت مرتکب شود، که «جهل و نادانی و حماقت» مهم ترین مشخصه آنان باشد. و گرنه مردم دانا، عاقل و با معرفت هرگز فریب امویان قدرت طلب و سیاست باز را نمی خورند.

   در یکسانی ماهیت «جریان تکفیری و وهابیت در عصر ما» با «خوارج صدر اسلام» همین بس که عقائد و رفتارشان شباهت زیادی به هم دارند. «خود را حق مطلق پنداشتن و دیگران را کافر و مشرک خواندن»، «تعصب جاهلانه»، «تحریف آیات قرآن»، «خشونت بی حدّ»، «قساوت قلب» و «ارتکاب جرم و جنایت» از جمله شباهت های آنهاست. جنایاتی که امروزه در کشورهای اسلامی مرتکب می شوند، شبیه جنایات کوفیان در کربلا است. هرزگی اعتقادی و اخلاقی، کشتن ناجوانمردانه بی گناهان، غارت اموال مسلمانان، اسیر کردن و به بردگی گرفتن زنان و کودکان نمونه ای از رفتار مشترک آنهاست.

  حضور میلیونی شیعیان و پیروان مذاهب دیگر اسلامی در مراسم اربعین شهادت سید الشهدا(ع) به این جماعت نادان نشان داد که عشق و علاقه مسلمانان به فرزند پیامبر خاموش شدنی نیست. «انّ للحسین محبه مکنونه فی قلوب المؤمنین، لاتبرد ابداً». امام حسین(ع) در کربلا و در مقابل جماعت نادان کوفی نه تنها آنان را به خاطر آن که قصد کشتن فرزند پیامبر را داشتند، تکفیر نکرد، بلکه تلاش فراوانی به کار بست تا آنان را هدایت کند. اما افسوس که منطق تکفیری ها هلهله و فریاد است برای نشیندن صدای حق و حقیقت.

   همان گونه که سید الشهداء(ع) با شهادت خود و یارانش، جماعت نادان کوفی و سیاست بازان اموی را در چهارده قرن قبل رسوا کرد، امروز هم  اربعین حسینی و نمایش عشق و دلدادگی پیروان حسین، وهابیان و متحجران و حامیان سیاست باز آنان را رسوا نمود.

ارسال شده در مورخه : دوشنبه، 24 آذر، 1393 توسط admin

 
پیوندهای مرتبط
· مطالب بیشتر در مورد سخنراني
· سایر مطالب نوشته شده توسط admin


پربازدیدترین مطلب در زمینه سخنراني:
شهيد بهشتی و پای بندی به اخلاق در عرصه سیاست


امتیاز دهی به مطلب
امتیاز متوسط : 5
تعداد آراء: 1


لطفا رای مورد نظرتان را در مورد این مطلب ارائه نمائید :

عالی
خیلی خوب
خوب
متوسط
بد


انتخاب ها

 چاپ این مطلب چاپ این مطلب


"«اربعین حسینی» و رسوایی «جریان تکفیری»" | ورورد به سیستم / عضویت در سایت | 0 نظر شما چیست؟
این سایت در قبال مطالب طرح شده توسط کاربران هیچگونه مسئولیتی ندارد .
مسئولیت مطالب و نظرات ارائه شده بر عهده کاربر ارائه کننده مطلب می باشد .