سه شنبه 4 مهر 1396
  زندگينامه

    مقالات

    تاليفات

    دروس

    نگارخانه

    سخنراني

    فعاليت هاي فرهنگي

    همایش ها و سمینارها

    نقدها و پاسخ ها

    خبرها و گزارش ها

 
نگاهی به «درّة النجف» *
مقاله

 

                                                                                                          

                        

   پس از شكست نهضت مشروطه در ايران و پيروزي سكولار ها، و سخن گفتن با مردم مجله «درّه النجف» در تاريخ ربيع الاول سال 1328 ه / 1907 م آغاز به كار كرد. به دنبال جلوگيري از انتشار مجله «الغريّ» پس از يك شماره، اين مجله با نام جديد وارد عرصه شد. اين مجله در حقيقت محل انعكاس نظرات مرجعيت نجف اشرف و حل مشكلات فكري و پاسخ به شبهات سكولارها بود.

   صاحب امتياز اين مجله حاج شيخ حسين اصفهاني و مديريت آن بر عهده محمد محلاتي بود و   بيش از 8 شماره از آن فرصت انتشار نيافت. مجموعه شمارگان آن اخيرا تحت عنوان يازدهمين شماره از «سلسله مجلات منتشره مكتبه روضه حيدريه» در نجف اشرف به چاپ رسيده است.

 

  عناوين مطالب آن با توضيحات اندك به شرح زير مي باشد:

 


المأمور «غیر» معذور
مقاله

  

 

     در رژيم گذشته يكي از دلائل توجيهي كارگزاران حكومتي در نهاد هاي مختلف براي اعمال و رفتاهاي خود اين بود كه ما مأموريم و ناچاريم به دستور مافوق عمل كنيم. اين استدلال در نهادهاي نظامي بيش از نهادهاي ديگر رايج بود. جمله معروف «المأمور معذور» از همين استدلال برخاسته است.

      پرسش اين نوشته آن است كه آیا «المأمور معذور» در منطق اسلامي پايه و  اساسي دارد يا نه؟

   اگر كسي كمتري آشنايي با موازين اسلامي و معارف ديني داشته باشد، مي داند كه اين شعار هيچ پايه و اساسي ندارد. در اين مكتب هر كسي مسئول اعمال و رفتار خويش است. كسي نمي تواند به بهانه آن كه من دستور مافوق را اجرا كردم، از خود رفع مسئوليت كند. آيات و روايات متعددي وجود دارد كه اين حقيقت را اثبات مي كند.

   قرآن كريم از زبان اهل جهنم نقل مي كند كه وقتي آنان را بازخواست مي كنند و از اعمال و رفتارشان مي پرسند، مي گويند:

   «ربنا انا اطعنا سادتنا و كبرائنا فاضلونا السبيلا ؛ پروردگارا ! ما از رؤسا و بزرگانمان پيروي كرده و در نتيجه راه را گم كرديم.» (احزاب : 67)

   اما اين استدلال از جانب آنان پذيرفته نمي شود، بلكه به خاطر گمراهي و اعمال و رفتار نادرستشان كه از روي اراده و اختيار انجام داده اند، گرفتار عذاب الهي مي شوند. بر همين اساس بود كه امير مؤمنان علي (ع) در خطبه معروف به قاصعه مردم را از پيروي رؤسا و بزرگاني كه گرفتار كبر و غرور شده و بر اصل و حسب خود فخر كرده و نژاد خود را برتر پنداشتند و ....، برحذر مي داشت. (نهج البلاغه، خطبه 192)

  


رفع یک ابهام
یادداشت

                                                    

   

                                                            بسم لله الرحمن الرحیم

  در تاریخ 28 بهمن سال جاری مقاله ای با عنوان (از «خرافه» و «غلو» تا «لاابالی گری») به قلم اینجانب در  صفحه سوم روزنامه وزین جمهوری اسلامی به چاپ رسید. در فرازی از آن مقاله به پاره ای از اعتقادات غلات شیعه اشاره شده بود که با برخورد شدید ائمه معصومین صلوات الله اجمعین روبرو می شد. از آن جمله: اعتقاد به الوهیت برخی از ائمه، اعتقاد به نبوت آنان و اعتقاد به این که امام «بدون اذن الهی و به صورت مستقل» عالم به غیب است. متأسفانه در نسخه ارسالی به روزنامه قید مربوط به علم غیب امام علیه السلام افتادگی داشت.

  با آن که در مقاله شواهدی وجود داشت که مقصود نویسنده را روشن می کرد، از آن جمله روایتی به نقل از سدیر صیرفی در پایان مقاله که به حضور امام (ع) رسید و عرض کرد: شیعیان در باره شما اختلاف دارند. برخی می گویند: در گوش شما سخن گفته می شود. برخی می گویند: به شما وحی می شود. بعضی می گویند: به قلب شما الهام می شود. برخی می گویند: در خواب می بینند. برخی می گویند: به کتب پدران خویش فتوا می دهند. کدامیک درست می گویند؟ امام فرمود:

  «لاتأخذ بشیء مما یقولون، نحن حجج الله و امنائه علی خلقه، حلالنا من کتاب الله و حرامنا منه ؛ به چیزی از آن چه می گویند، اخذ نکن، ما حجت خدا و امانتداران او بر خلق اش هستیم، آن چه ما به عنوان حلال و حرام می گوییم، از کتاب خداست.»

  با این حال اهمیت مسئله و امکان سوء استفاده از آن موجب شد برخی از اساتید محترم حوزه نسبت بدان حساسیت نشان دهند. ضمن ارج نهادن به حساسیّت ایشان، متن اصلی فراز مورد نظر از مقاله، بدون افتادگی به صورت فوق اصلاح می گردد. گفتنی است متن اصلی بدون افتادگی، در سایت شخصی نویسنده موجود است.

                                                                                               سید جواد ورعی 

 

 


سیاست نفوذ و هشدار امام
مقاله

                                                             

             

                                         به بهانه سالگرد صدور پیام امام به روحانیت

    سوم اسفند سالگرد صدور پیام امام خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی به حوزه های علمیه، علما و روحانیت است. یکی از دغدغه ها و نگرانی های امام که موجب می شد بارها و بارها از آن سخن بگوید، «تأثیر سیاست نفوذ دشمنان و بروز اختلاف میان نیروهای انقلاب به ویژه روحانیت انقلابی» بود.

   از زمان مبارزه تا اواخر عمر شریف خود از مخدوش شدن «وحدت روحانیت انقلابی» نگران بود و آن را ابراز می کرد. زیرا اختلاف و تفرقه میان این قشر را آفتی می دانست که به معنای «تأثیر سیاست نفوذ» دشمنان قسم خورده اسلام و جمهوری اسلامی از یک سو، و تقویت کسانی می دانست که نسبت به انقلاب و جمهوری اسلامی بی تفاوت بوده و چه بسا آرزوی شکست تجربه جمهوری اسلامی را دارند تا ادعای خود مبنی بر «شکست هر انقلاب و حرکتی قبل از ظهور امام عصر عجل الله تعالی فرجه» را به کرسی بنشانند. یکی از عواملی که می توانست این آرزو را برآورده سازد، اختلاف و دشمنی میان روحانیت انقلابی بود. این آفت از دیر زمان در کمین این قشر بود.

  قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، اختلافات جزئی در موضوعات معمولی گاه به تفرقه و دشمنی و موضع گیری نیروهای انقلاب و روحانیت حاضر در صحنه مبارزه کشیده می شد. دو موضوع «دکتر شریعتی» و «کتاب شهید جاوید» از موضوعاتی بود که پیش از انقلاب منشأ اختلاف میان روحانیت انقلابی شد و می رفت که به نزاع و کشمکش بیانجامد و رژیم منحوس پهلوی هم که به صورت پنهانی به آن دامن می زد، به نفع خود بهره برداری کند.

  

  


پرتوی از «عدالت اسلامی» *
مقاله

 

                                             مروری بر مجله «العدل الاسلامی»

  

  هفتمین مجله ای که کتابخانه حرم علوی (مکتبه الروضه الحیدریّه) با عنوان «سلسله صحافه النجف الاشرف» درسال 1431ق تجدید چاپ نموده، دو هفته نامه علمی، ادبی، فرهنگی و اجتماعی «العدل الاسلامی» است . صاحب امتیاز و مدیر مسئول این نشریه محمد رضا کتبی بود که اولین شماره آن در تاریخ 15 ربیع الثانی 1365 ق منتشر شد و تا رجب 1368 ق ادامه یافت. پیش از این کتابخانه حیدریه شش مجلة معروف نجف را نیز تجدید چاپ کرده است که عبارتند از:

   1. العلم به همت علامه سید هبه الدین شهرستانی

   2. الاعتدال به همت محمد علی بلاغی

   3. ماهنامه الدلیل از موسی اسدی

   4. النشاط الثقافی از شیخ عبدالغنی خضری و سید مرتضی حکمی

   5. دو هفته نامه البیان به همت علی خاقانی

   6. مجله الشعاع از عبدالهادی عصامی

  هدف از انتشار مجله «العدل الاسلامی» گسترش فضیلت و محو رذیلت و دور شدن مردم از دین به معنای بی اطلاعی آنان از تعالیم متعالی آن شمرده شده است. از جمله امتیازات این نشریه آن است که چند تن از علمی بنام عصر مانند شیخ محمد حسین کاشف الغطاء، شیخ عبدالکریم زنجانی، شیخ محمد حسین الزین و شیخ محمد حسین مظفری بر این مجله تقریظ نوشتند و مجله با چنین پشتوانه ای انتشار خود را آغاز کرد.

   

  


مجموع خبرها 171 (35 صفحه | درهر صفحه 5)
[ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 ]
مطالب قبلی
Thursday, December 29
· از «تدوین» تا «بازنگری»قانون اساسی جمهوری ا
Friday, December 23
· حسن راستگویی و قبح دروغگویی
Friday, December 09
· «نجف، بیروت، دهلی»
Thursday, December 01
· صلح و جنگ در منطق شیعه
Friday, November 04
· مبانی فقهی انقلاب اسلامی از نگاه امام خمینی
Thursday, September 29
· نقش مردم در جمهوری اسلامی
Thursday, September 01
· قیام حسینی و آزادی مردم از استبداد و بردگی
Tuesday, August 09
· نائینی و نفی استبداد در اسلام
Sunday, July 10
· دو فصلنامه تخصصی مطالعات فقه معاصر
Thursday, June 23
· آیت الله امینی و احیای «اندیشه و فقه سیاسی»

مطالب قدیمی تر

تالیفات

 

دریافت فایل(pdf)

دریافت فایل(pdf)

 

دریافت فایل(pdf)

   

دریافت فایل(pdf)  

   

 دریافت فایل(pdf)

 

دریافت فایل(pdf) 

 

 دریافت فایل(pdf)

 

دریافت فایل(pdf)

 

دریافت فایل(pdf)

Image result for ‫حقوق شهروندی در اندیشه اسلامی‬‎

Image result for ‫مبانی فقهی امر به معروف و نهی از منکر منتشر شده‬‎

Image result for ‫فرمانبرداری و نافرمانی مدنی منتشر شد‬‎