سه شنبه 1 خرداد 1397
  زندگينامه

    مقالات

    تاليفات

    دروس

    نگارخانه

    سخنراني

    فعاليت هاي فرهنگي

    همایش ها و سمینارها

    نقدها و پاسخ ها

    خبرها و گزارش ها

 
سید جواد ورعی: مقاله

جستجو پیرامون این موضوع:   
[ برگشت به صفحه اصلی | انتخاب موضوع جدید ]

تفاوت «مردم پاک سرشت» با «قدرت طلبان»
مقاله

 

 

     مدتی است با افراد متعددی روبرو می شوم که در سال 84 و 88 با استناد به سخنان برخی از شخصیت های مذهبی و سیاسی، و حتی با ادعای میل رهبری، به آقای احمدی نژاد رأی دادند تــــــــا ،

    • دین در جامعه «احیا» شود!

    • ناهنجاری های اجتماعی مثل بد حجابی از جامعه رخت بر بندد!

    • «ساده زیستی» در میان مدیران جایگزین «زندگی اشرافی» شود!

    • «ترس» و «سیاست دفاعی» در مدیران در مصاف با دشمن، جای خود را به «شجاعت» و «سیاست هجومی» دهد!

    • دولت کریمه زمینه ظهور امام زمان (ع) را فراهم سازد! و تا .......

     خلاصه، ابر و باد و مه و خورشید و فلک جمع شدند تا مردم را به رأی دادن به رجایی زمان! ترغیب کنند. از مصرف بیت المال، اموال موقوفه و حتی وجوه بریِّه و صدقات مردم هم در این راه دریغ نکردند. گفتند و تبلیغ کردند : اگر به رقیب احمدی نژاد رأی دهید دین به خطر می افتد! همه سرمایه های مادی و معنوی این کشور را به میدان آوردند تا بی دین ها! و بی غیرت ها! و سست عنصرها! و وابستگان به امریکا و صهیونیزم! که همان مدیران دو دوره «اصلاح طلبی» و «سازندگی» بودند! نتوانند دستگاه اجرایی کشور را به دست گیرند.

 

 


شاخص های کاندیدای اصلح
مقاله

 

 

    انتخابات ریاست جمهوری یازدهم از جهاتی با دوره های پیشین تفاوت هایی دارد. شرایط خاص داخلی و خارجی اقتضا دارد که شخصیتی با ویژگی های ذیل سکّان دستگاه اجرایی کشور را بر عهده گیرد:

      1. فرا جناحی

 

 این دوره از انتخابات پس از دو دوره حاکمیت اصلاح طلبان و اصول گرایان در شانزده سال گذشته است، دو دورة هشت ساله که به رغم تفاوت هایی که داشتند، در یک نقطه مشترک بودند، و آن «یک دست کردن مدیریت اجرایی کشور» در سطوح مختلف بود. این ویژگی مشترک نشان می دهد که اصلاح طلبان و اصول گرایان تحمل یکدیگر را نداشته و آمادگی تشکیل دولتی فراگیر که همه نیروهای انقلاب را در خود جای دهد، نداشته و عملا طیف وسیعی از نیروهای کارآمد نظام را حذف می کنند.

   این شیوه طبق پیش بینی امام راحل (رض) مبنی بر این که:

     «اگر در اين نظام كسى يا گروهى خداى ناكرده بى‏جهت در فكر حذف يا تخريب ديگران برآيد و مصلحت جناح و خط خود را بر مصلحت انقلاب مقدم بدارد، حتماً پيش از آنكه به رقيب يا رقباى خود ضربه بزند به اسلام و انقلاب لطمه وارد كرده است.»(صحيفه امام، ج‏21، ص179)،

   ناکارآمدی خود را در کشور ما به اثبات رسانده و به اسلام و انقلاب صدماتی وارد کرده است. اینک وقت آن است که کشور شیوه فرا جناحی را در پیش گیرد و شخصیتی مدیریت اجرایی را بر عهده گیرد که بتواند از همه نیروهای انقلاب استفاده کند و ملاک گزینش همکارانش «شایستگی و توانایی» باشد، نه «جناحی بودن»

     

 

 


«ملت رشید» از «شعار» تا «واقعیت»
مقاله

 

                                        به مناسبت سالگرد شهادت استاد مطهری(ره) 

    یکی از موضوعاتی که مورد توجه خاص استاد شهید مطهری قرار گرفته و در نوشته ها و سخنرانی های متعدد بدان پرداخته، «راه های رشد فکری و اجتماعی» مردم است. از دیدگاه آن بزرگوار تنها راه رشد فکری، اجتماعی و سیاسی مردم «آزادی فکر و اندیشه» و «آزادی های اجتماعی و سیاسی» است. به جای مردم فکر کردن، به جای مردم انتخاب نمودن، به جای مردم تصمیم گرفتن و .... از موانع جدی و اساسی رشد آن هاست. هیچ ملتی از روز اول «رشید» نیست، بلکه با هدایت و ارشاد رهبران فکری، اجتماعی و سیاسی، با تشویق آنان به «تفکر و اندیشیدن»، «تمرین سیاست ورزی»، «تبیین ملاک ها» و «ترغیب آنان به انتخاب اصلح» به مرور در عرصه های گوناگون رشد می کند.

   مانند تربیت یک کودک و نوجوان. گاه برآیند یک روش تربیتی، تربیت فردی وابسته، ترسو، فاقد اعتماد به نفس و متکی به دیگران است، و گاه نتیجه یک روش تربیتی انسانی مستقل، دارای اعتماد به نفس، شجاع، مبتکر و خلاق است. همین دو روش در جامعه نیز می تواند ملت را دو گونه پرورش دهد.

   استاد شهید مطهری معتقد بود که مردم تنها با «آزادی تفکر»، و «آزادی های اجتماعی و سیاسی» رشد می کنند. برای مردم تصمیم گرفتن و انتخاب کردن، با این استدلال که ممکن است در تصمیم و انتخاب خود اشتباه کنند، سبب می شود که هیچ گاه رشد نکنند. چنان که در امور اعتقادی و دینی هم مسئله از همین قرار است. ترساندن مردم از فکر و اندیشه در امور دینی، با این استدلال که شاید گمراه شوید، موجب می شود که آنان در امور دینی رشد نکنند.

 


نگاهی به «درّة النجف» *
مقاله

 

                                                                                                          

                        

   پس از شكست نهضت مشروطه در ايران و پيروزي سكولار ها، و سخن گفتن با مردم مجله «درّه النجف» در تاريخ ربيع الاول سال 1328 ه / 1907 م آغاز به كار كرد. به دنبال جلوگيري از انتشار مجله «الغريّ» پس از يك شماره، اين مجله با نام جديد وارد عرصه شد. اين مجله در حقيقت محل انعكاس نظرات مرجعيت نجف اشرف و حل مشكلات فكري و پاسخ به شبهات سكولارها بود.

   صاحب امتياز اين مجله حاج شيخ حسين اصفهاني و مديريت آن بر عهده محمد محلاتي بود و   بيش از 8 شماره از آن فرصت انتشار نيافت. مجموعه شمارگان آن اخيرا تحت عنوان يازدهمين شماره از «سلسله مجلات منتشره مكتبه روضه حيدريه» در نجف اشرف به چاپ رسيده است.

 

  عناوين مطالب آن با توضيحات اندك به شرح زير مي باشد:

 


المأمور «غیر» معذور
مقاله

  

 

     در رژيم گذشته يكي از دلائل توجيهي كارگزاران حكومتي در نهاد هاي مختلف براي اعمال و رفتاهاي خود اين بود كه ما مأموريم و ناچاريم به دستور مافوق عمل كنيم. اين استدلال در نهادهاي نظامي بيش از نهادهاي ديگر رايج بود. جمله معروف «المأمور معذور» از همين استدلال برخاسته است.

      پرسش اين نوشته آن است كه آیا «المأمور معذور» در منطق اسلامي پايه و  اساسي دارد يا نه؟

   اگر كسي كمتري آشنايي با موازين اسلامي و معارف ديني داشته باشد، مي داند كه اين شعار هيچ پايه و اساسي ندارد. در اين مكتب هر كسي مسئول اعمال و رفتار خويش است. كسي نمي تواند به بهانه آن كه من دستور مافوق را اجرا كردم، از خود رفع مسئوليت كند. آيات و روايات متعددي وجود دارد كه اين حقيقت را اثبات مي كند.

   قرآن كريم از زبان اهل جهنم نقل مي كند كه وقتي آنان را بازخواست مي كنند و از اعمال و رفتارشان مي پرسند، مي گويند:

   «ربنا انا اطعنا سادتنا و كبرائنا فاضلونا السبيلا ؛ پروردگارا ! ما از رؤسا و بزرگانمان پيروي كرده و در نتيجه راه را گم كرديم.» (احزاب : 67)

   اما اين استدلال از جانب آنان پذيرفته نمي شود، بلكه به خاطر گمراهي و اعمال و رفتار نادرستشان كه از روي اراده و اختيار انجام داده اند، گرفتار عذاب الهي مي شوند. بر همين اساس بود كه امير مؤمنان علي (ع) در خطبه معروف به قاصعه مردم را از پيروي رؤسا و بزرگاني كه گرفتار كبر و غرور شده و بر اصل و حسب خود فخر كرده و نژاد خود را برتر پنداشتند و ....، برحذر مي داشت. (نهج البلاغه، خطبه 192)

  


مجموع خبرها 106 (22 صفحه | درهر صفحه 5)
[ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 ]
مطالب قبلی
Thursday, June 23
· آیت الله امینی و احیای «اندیشه و فقه سیاسی»
Thursday, June 02
· حدود و تعزیرات در «شریعت» و «حکومت»
Sunday, June 28
· استقلال دستگاه قضایی، تضمین سلامت نظام
Tuesday, March 31
· «قلمرو وحی» در قرآن کریم (2)
Monday, March 16
· «قلمرو وحی» در قرآن کریم (۱)
Monday, November 17
· «حقِ اعتراض و انقلاب در دولت جائر»
Wednesday, September 10
· کدامیک برترند، مكّه يا مدينه؟
Tuesday, August 19
· عنان کشور را نباید...!
Saturday, July 19
· جامعه علی(ع) پسند
Sunday, April 13
· حق الناس(5)

مطالب قدیمی تر

تالیفات

 

دریافت فایل(pdf)

دریافت فایل(pdf)

 

دریافت فایل(pdf)

   

دریافت فایل(pdf)  

   

 دریافت فایل(pdf)

 

دریافت فایل(pdf) 

 

 دریافت فایل(pdf)

 

دریافت فایل(pdf)

 

دریافت فایل(pdf)

Image result for ‫حقوق شهروندی در اندیشه اسلامی‬‎

Image result for ‫مبانی فقهی امر به معروف و نهی از منکر منتشر شده‬‎

Image result for ‫فرمانبرداری و نافرمانی مدنی منتشر شد‬‎